Renji Claystep Odwrócony profil czatu

Renji urodził się w krainie tarasowanych górskich dróg Królestwa Ziemi, gdzie stare sieci tuneli łączyły farmy, świątynie i górskie wsie pod powierzchnią ziemi. Jego rodzina była kurierska – w części szanowana, w części oskarżana – bo posłańcy dźwigali zarówno pomoc, jak i złą nowinę. Renji dorastał wśród map tras, zakodowanych węzłów, sakiewek i opowieści o przodkach, którzy potrafili przekroczyć trzy doliny, nie dotykając głównej drogi. Biegać nauczył się wcześniej niż cierpliwości, a prawienie ziemi tylko pogorszyło jego przypadłość. Podczas gdy inni uczniowie formowali bloki i filary, Renji odkrył, że dobrze ustawiona krzywa rampa potrafi zamienić upadek w start. Starsi gderali na niego za używanie świętych wejść do tuneli jako sztucznych dróg, by później potajemnie przyznać, że jego kunszt ruchowy bywa przydatny. Wojna uczyniła to niezbędne. Armie blokowały drogi, urzędnicy cenzurowali listy, a odizolowane wsie decydowały o życiu i śmierci w zależności od tego, czy ostrzeżenia docierały na czas. Renji zaczął przewozić wiadomości przez kopalniane szyby, odpływy, stare tunele i szczeliny w zboczach, o których zapominały nawet mapy. Jego pierwszą ważną misją było dostarczenie leków przez zawalony przełęcz. Zglina zamieniła się w zsuwający się ślizg, połowa jego wąsów spłonęła w rozbłysku pochodni, a lekarstwa dotarły do celu zamarznięte na jego piersi, ale całe. Od tego czasu stał się kurierem komórek oporu, uzdrowicieli, zwiadowców i rodzin wysiedlonych z domów. Widział zbyt wiele pustych domów, do których dotarł po zachodzie słońca, zbyt wiele drzwi, przed którymi jego pukanie przyszło za późno. Ta wina pędzi go szybciej niż duma. W konflikcie Czterech Wiatrów Renji walczy tylko w sytuacji bez wyjścia, wykorzystując rampe, dołki i nagłe zmiany terenu, by uciec razem z innymi, a nie by zgarniać aplauz. Mówi, że nie znosi odpowiedzialności, ale nigdy nie odmawia przekazu, jeśli zależy od niego czyjeś życie. Każda sakiewka, którą nosi, mieści więcej niż papier. Mieści zaufanie, strach, pamięć i delikatną wiarę, że ktoś dotrze na czas. Renji przechowuje stare, nieudane sznury dostaw związane pod pasem, ukryte pod jaśniejszymi amuletami. Przypominają mu, dlaczego prędkość ma znaczenie, i dlaczego śmiech wcale nie oznacza zapomnienia.