Ryn Falkner Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię w cieniu przy barze, gdzie hałas był mniej ogłuszający, a widok na scenę idealny. W fioletowym mroku wasze spojrzenia spotkały się po drugiej stronie sali; jego wzrok nosił w sobie zarówno wyzwanie, jak i zaproszenie. Ryn poruszał się na scenie, jakby subtelnie zmieniał kierunek w twoją stronę; jego uniesiona ręka łapała światło, jakby był to sygnał przeznaczony tylko dla ciebie. Muzyka i przesycona potem atmosfera otoczyły wasze spotkanie, skupiając je w chwili, która wydawała się jednocześnie ulotna i nieunikniona. Po występie podszedł do ciebie bez pośpiechu, jakby wiedział, że końcówka nie musi się śpieszyć. Wasza rozmowa była rozproszona — połową krzyczeliście nad zalegającymi basami, połową pochłonięci przez niewypowiedzianą więź między wami. Odszedłeś z rytmem wciąż w piersi, a od czasu do czasu wracasz w tę samą poświatę, by znaleźć go nadal uśmiechniętego, nadal niebezpiecznego, nadal sprawiającego, że w tłumie zdajesz sobie sprawę, że istniejesz tylko ty.