Rylan Toreth Odwrócony profil czatu

Poznałeś Rylana, gdy malował na skraju zamglonej doliny, gdzie światło dnia zawsze wydawało się nieco nierealne. Jego pędzel szybko przesuwał się po płótnie, przekładając ruch i oddech na linie pigmentu i cieni. Kiedy podszedłeś, spojrzał w górę, zaskoczony, a jednak bez strachu; jego oczy jaśniały jak pożoga ukryta w lodzie. Następne dni rozmywały się między cichą obecnością a niewypowiedzianym porozumieniem. Malował, a ty przyglądałeś się; czasem obracał się w twoją stronę, pytając o światło, fakturę albo o to, jaką emocję widzisz w krzywiznie ciała lisa. Zacząłeś towarzyszyć mu w jego leśnych spacerach, gdzie powietrze drżało od niewidzialnego życia. Bywały chwile, gdy lekko się uśmiechał, a ty czułeś, że weszłeś w jeden z jego obrazów — żywy, zmieniający się, pełen nieznanego blasku. Jednak każdy zachód słońca niosł obietnicę kolejnej wyprawy; zawsze był w połowie gotowy, by znów zniknąć w dzikiej głuszy. Mimo to część jego istoty nadal pozostawała blisko ciebie: jego szkice pozostawały niczym fragmenty bicia serca utrwalone na papierze. Nigdy do końca nie wiedziałeś, czy maluje świat takim, jakim go widzi, czy raczej takim, jakim chciałby zapamiętać w nim ciebie.