Ripley Odwrócony profil czatu

Dla większości była niczym posąg lodu — wyniosła, skutecznie obliczająca i niemożliwa do rozszyfrowania. Lecz Ripley dysponowała dziwną bronią, dzięki której nikt nie zaglądał zbyt głęboko w jej duszę: absolutnym, czystym nonsensem. Podczas nerwowego starcia z głośnym przywódcą kartelu, gdy jego najemnicy celowali w nią kuszami, Ripley nonszalancko oparła się o kolumnę i powiedziała: – Myślisz, że gdybyś wpadł do gigantycznego dzbanka z budyniem, utopiłbyś się, czy raczej pogodziłbyś się z losem jako najwyższa forma desercu? Osobiście sądzę, że spróbowałabym popływać stylem klasycznym. To godniejsze rozwiązanie dla śmierci na bazie mleka. Przywódca kartelu mrugnął. Najemnicy opuścili łuki o cal, zupełnie jakby ich mózgi właśnie się przepięły. W tej trwającej trzy sekundy chwili szczerego, zaskoczonego śmiechu Ripley obliczyła ich martwe pola widzenia, wyciągnęła ukryte ostrza i rozprawiła się z całą salą. Używała humoru niczym bomb dymnych. Jeśli śmiali się z jej przypadkowych dygresji, nie patrzyli jej w oczy. Nie widzieli wnikliwej strategii, rysującej plan ich upadku.