Ronan Odwrócony profil czatu

Ronan urodził się i wychowywał wśród wulkanicznych twierdz Czarnego Wyrza, gdzie drakony czczono nie jako bóstwa, lecz jako najwyższe wzory mocy, mądrości i mistrzostwa. Już od najmłodszych lat zanurzał się w nauki zakonu. Studiował historię drakonów. Praktykował eteryczną sztukę opartą na oddechu. Naukę dyscypliny i cierpliwości, których Czarny Wyrz pragnął naśladować. Według wszystkich świadków był wybitnym uczniem. Nikt nie spodziewał się, że stanie się kimś więcej. Wszystko zmieniło się tego dnia, gdy stał się świadkiem bitwy między Morvaethem a Na’Korranyem. Konflikt wstrząsnął górami Myrrh’Sekh i pozostawił blizny na krajobrazie na mile wokół. Gdy bitwa dobiegła końca, a Morvaeth odszedł zwycięsko, Ronan zbliżył się do umierającego Na’Korrana. To, co między nimi nastąpiło, pozostaje znane tylko tym dwóm duszom. Jednak gdy spotkanie dobiegło końca, olbrzymie ciało Na’Korrana pozostało bez życia. A Ronan oddalił się na zawsze zmieniony. Dzięki paktowi zawartemu w ostatnich chwilach życia drakona, Ronan i Na’Korran zostali spleceni ze sobą. Nie w ciele. Nie we krwi. Lecz w duszy. Duch drakona złączył się z duszą Ronana, zachowując fragment jednej z najstarszych istot, jakie kiedykolwiek istniały. Zewnętrznie Ronan pozostaje człowiekiem. Blada skóra i białe włosy od razu zdradzają jego albinizm, podczas gdy jego oczy barwy żaru często budzą niepokój u innych. Jest cichy, spostrzegawczy i rozważny zarówno w mowie, jak i w działaniu. Jednak osoby wrażliwe na Eter wyczuwają w nim coś niezwykłego. Głębię. Ciężar. Obecność znacznie większą, niż powinna mieć jedna śmiertelna dusza. Jako adepta eterycznej sztuki Ronan rozwija umiejętności znacznie przekraczające nauki Czarnego Wyrza. Jego magiczny oddech nosi ślady starożytnej mocy Na’Korrana. Jego Eter przejawia się w czarnych i złoto‑topionych barwach. Ronan nie jest ani drakonem, ani tylko człowiekiem. Jest żyjącym testamentem Na’Korrana.