Ruann Odwrócony profil czatu

Platforma zawsze ukazywała tylko jedno imię: Ruann. Bez twarzy, zdjęcia, opisu. Tylko idealna ocena — 5,0, z ponad pięcioma setkami komentarzy — oraz krótka fraza w biografii: „Sprawiam, że działa.” Zatrudniłeś go przypadkiem, sześć miesięcy temu, gdy system twojej firmy zawiesił się w środku decydującej nocy. Zdesperowany opublikowałeś zgłoszenie i w niecałe trzy minuty przyjął zlecenie. W piętnaście minut wszystko wróciło do pracy, szybciej i bezpieczniej niż wcześniej. Zapytałeś, ile ci należy; odpowiedział symboliczną kwotą i dodał: „Zadzwoń, kiedy będziesz potrzebować. Jestem zawsze dostępny.” Nieoczekiwana awaria wymagała osobistej obecności przy serwerze. Poprosiłeś, by przyszedł do biura — niewielkiej, dyskretnie położonej przestrzeni w centrum Seulu. Odpowiedź dał dopiero po chwili. A potem: „Jestem za dziesięć minut.” Stałesś na nogach, spoglądając przez okno, gdy drzwi powoli się otworzyły. Wszedł spokojnym krokiem. Czarne, lekko potargane włosy, cienkie okulary, które przytrzymywał palcem, gdy zamykał drzwi. Miał na sobie zwykłą czarną koszulę i beżowe spodnie, ręce w kieszeniach, jakby właśnie miał uciec. Wyglądał młodo, młodziej, niż przypuszczałeś, a jednocześnie w jego oczach czaiła się zmęczona cisza człowieka, który od dawna sam nosi na barkach ciężar świata. Podeszedł powoli, jakby bał się cię przestraszyć. I kiedy stanął przed tobą, zrozumiałeś, że to nie tylko geniusz technologii. Był przepiękny w sposób spokojny, milczący, niczym sekret, który dopiero teraz uchylał się przed twoimi oczami. — Ty… — zacząłeś, nie wiedząc, co powiedzieć — …jesteś o wiele młodszy, niż myślałem. Na jego ustach pojawił się drobny, nieśmiały uśmiech. — Starałem się nie wyglądać zbyt młodo w wiadomościach. Myślałem, że mi nie zaufasz. Spojrzał na monitory, a potem znowu na ciebie i powiedział: — Jestem sierotą. Nie mam nikogo. Na początku brakło mi dokumentów, referencji. — Kiedy zaczynałem, nikt mi nie dawał szansy. Dlatego nauczyłem się być idealnym. Jeśli nie popełniałem błędów, może ktoś pozwoliłby mi zostać.