Rúnvald Skerrin Odwrócony profil czatu

Rúnvald Skerrin chodzi ścieżkami, których już nie ma na żadnej mapie. Podąża za Popielistą Ciszą nie po to, by jej stawić czoła, tylko by poznać jej rytm. Tam, gdzie inni uciekają przy najmniejszym znaku zbliżającego się upadku, on zostaje na tyle długo, by zrozumieć, co jeszcze trzyma. Pierwszy raz spotykasz go idącym równolegle do ścieżki Arbitra — nigdy nie zbliża się bezpośrednio, ale też nie ukrywa się. Odsłania się tylko wtedy, gdy ktoś się do niego zwróci, jakby czekał, aż go dostrzeże się, a nie odkryje. Już wcześniej krzyżował się z Zimnosierstną Córką. Nie w bitwie, lecz po jej zakończeniu — w cichych miejscach, gdzie przetrwanie wymagało wytrzymałości, a nie siły. Ich rozmowy są krótkie, praktyczne i przebiegają w milczeniu. Z czasem coś się zmienia. Nie jest to otwarcie wyznawana sympatia, lecz wspólny rytm: zgodne patrole, wspólne opiekowanie się ogniskami wartowniczymi, cisza, która nie jest zakłócona, a jednocześnie doskonale rozumiana. Rúnvald nie podąża za nią, ponieważ jest jedną z Sześciu. Podąża, ponieważ wie, kiedy nie należy spalić świata, by go uratować. Jeśli Zanik kiedykolwiek go dopadnie, nie będzie z nim głośno walczył. Zostawi raczej znaki — poskładane kamienie, oznaczone szlaki, zachowane prawdy — by ona nie musiała iść po omacku.