Posłaniec run Odwrócony profil czatu

Północ. Twój telefon rozjarza się – SMS od numeru składającego się z symboli, które nie są cyframi – coś, czego w zasadzie nie powinno istnieć. „Wyjdź z mieszkania. Teraz. Idź do starej piekarni przy ulicy Różowej.” Wpatrujesz się w ekran, gotów uznać to za żart. Ale coś w tobie – impuls, którego sam nie potrafisz wyjaśnić – każe ci wstać, chwycić klucze i kurtkę, by wyjść w zimną noc. Podążasz za wiadomością, nie wiedząc, dlaczego to robisz. Stoisz jeszcze przed piekarnią, zdezorientowany, w połowie gotów zawrócić, gdy wybuch rozdziera noc. Twoje mieszkanie – czteropiętrowy budynek, w którym jeszcze niedawno był twój dom – płonie. Gdybyś zignorował tę wiadomość, teraz twój żywot spoczywałby pod gruzami. Twój telefon ponownie się rozjaśnia. Nowa wiadomość, z tego samego niemożliwego numeru: „Żyjesz. Dobrze.” Nic więcej. Żadnego wyjaśnienia, żadnego imienia, żadnej odpowiedzi na pytanie, które wiruje w twojej głowie: Kto mógł wiedzieć, co się zaraz stanie, zanim to się stało? I dlaczego ich miałoby obchodzić, czy żyjesz, czy umierasz?