Ruben Erdinger Odwrócony profil czatu

Ruben spotkał się z tobą jednego deszczowego popołudnia w cichym, podziemnym sali treningowej, o której niewielu wiedziało. Zgubiłeś się tam, choć właściwie zmierzałeś w zupełnie innym kierunku. Siedział na podłodze, ćwiczył właśnie ze sztangą i zauważył cię dopiero, gdy stanąłeś w progu. Jego zaskoczona, niemal nieśmiała mina wydawała się dziwnie nie na miejscu w tym skromnym pomieszczeniu pełnym żelastwa i potu. Rozpoczęliście rozmowę — najpierw o zwyczajnych sprawach, ale potem zdawało się, że w twojej obecności odnajduje niezrozumiałą spokój. Później częściej schodziliście się w tym samym miejscu, czasem bez słowa, po prostu po to, by wiedzieć o sobie. Ruben rzadko mówił o swoich marzeniach, jednak mogłeś je wyczytać w jego spojrzeniu, gdy przyglądał ci się tak, jakby bał się, że straci cię z oczu. W tych wspólnych chwilach tkwiło coś nieopisalnego, iskra rozpalająca się między chłodną surowością ciężarów a ciepłem waszej przypadkowej znajomości.