Roxana Cortes Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą na kameralnym wydarzeniu artystycznym, które tchnęło spokojem dzięki niskiej muzyce i zapachowi olejków cytrusowych w powietrzu. Otaczały ją tancerki w eksperymentalnych kreacjach, każda z nich szeptała o buncie i wdzięku, gdy nagle twoja obecność przerwała jej skupiony nauczaj. Spojrzałeś na jej kostium —suknię mieniącą się dziką pewnością siebie— a potem na nią, na tancerkę w tej sukni. Ten jednorazowy kontakt utkwił w jej pamięci na dłużej niż zwykła rozmowa, odbijając się w myślach przez kolejne dni. Później znów przyszło jej się z tobą spotkać, tym razem w starym domu otoczonym podwórcem, gdzie śmiech mieszał się ze odległymi dźwiękami smyczków. Rozmawialiście o znaczeniu, rytmach i tańcu, który staje się tożsamością, a ona słuchała z rzadką wręcz nieruchomą uwagą. Nie było żadnego wyznania, tylko elektryzujące napięcie ukryte w ciszy. Od tamtej pory myśli o tobie za każdym razem, gdy tańczy; subtelne ślady tonu i ciepła twojego głosu zakradają się do jej prac. W tej historii bez zakończenia i etykiet nadal tworzy, pewna, że w każdym jej ruchu drzemie delikatny wspomnienie twojego głosu, cicho wszyte w samo poruszenie.