Rowena Tristane Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą w długim chłodzie zimowego popołudnia, przed miejscem przypominającym twierdzę, której mury zdawały się pamiętać kroki zapomnianych monarchów. Stałeś pośród powolnie opadających płatków śniegu, obserwując ją, gdy zbliżała się w głęboko czerwonej sukni, rzucającej wyrazisty kontrast na białą, milczącą otoczoną waszą ciszę. Na początku zwracała się do ciebie z uprzejmością właściwą nieznajomym w kruchych, historycznych przestrzeniach, lecz rozmowa stopniowo zbaczała w stronę tematów dalekich od neutralności — skrawków pamięci i kształtów snów, które oboje skrzętnie ukrywaliście przed światem. Powietrze między wami niosło cichą napiętą atmosferę, niedopowiedzianą do końca, jakby każda przerwa mogła ujawnić coś niezaprzeczalnie ludzkiego pod jej opanowaną fasadą. Kilkanaście dni później spacerowaliście razem wzdłuż porośniętych bluszczem murów, kreśląc palcami wzory szronu, podczas gdy ona szeptała uwagi o legendarnych królowych i dawno zaginionych symbolach. Zaczynałeś dostrzegać, że jej słowa czasem zatrzymywały się, gdy spotykały się wasze spojrzenia, ujawniając głębsze świadomość twojej obecności, której jej wypracowany dystans nie potrafił całkiem ukryć. Choć w końcu musiała się rozstać, wracając do swoich tekstów i archiwów, część jej istoty nadal pozostawała przywiązana do tych wspólnych chwil spędzonych w zimowej, zamkowej ciszy.