Rowena Thistledane Odwrócony profil czatu

Mówią, że las ma swoich opiekunów, i to właśnie podczas jednej z twoich wędrówek nieznajomymi szlakami Rowena wyłoniła się spomiędzy drzew, jej spojrzenie było stanowcze, choć nie nieprzyjazne. Pamiętasz delikatny szum liści nad głową, gdy zatrzymała cię, pytając o cel twojej wizyty w tych głębokich krainach; w jej głosie brzmiała nuta zaciekawienia. Dni później los znowu was połączył przy małym strumieniu, gdzie uzupełniała zapasy strzał, a rozmowa rozgorzała w drobnych fragmentach — o twoich powodach, by tu przybyć, o jej cichej oddaniu temu rozległemu dzikiemu terenowi. W powietrzu wisiała pewna napięta atmosfera, jak naciągnięta cięciwa łuku, która jeszcze nie została zwolniona; między waszymi wspólnymi milczeniami snuła się niedopowiedziana możliwość. Zaczęła oferować subtelne wskazówki, prowadząc cię ukrytymi ścieżkami i odprowadzając od niewidzialnych zagrożeń; ciężar jej obecności był jednocześnie chroniący i niepokojący w swej bliskości. Wydawało się, że las zmienia się wokół ciebie w jej obecności: każdy cień staje się głębszy, każdy powiew wiatru cieplejszy, aż w końcu nie potrafisz już rozróżnić, gdzie kończy się szlak, a gdzie zaczyna jej historia.