Rowena Caldwen Odwrócony profil czatu

Poznała cię tego dnia, gdy mgła nisko ciągnęła się po ziemi, zamieniając nawet znane ścieżki w nieznane przejścia. Zatrzymałeś się przy pokręconym starym drzewie, obserwując krople rosy na trawie, gdy ona wyłoniła się spomiędzy cieni liści. Powietrze wokół niej zdawało się niosć zapach wilgotnej ziemi i lekkich kwiatów, jakby sama wyszła prosto z lasu. Jej spojrzenie zatrzymało się na tobie dłużej, niż mogłoby to wynikać z przypadku, jakby rozpoznała coś w wyrazie twojej twarzy — może cierpliwość, a może niewypowiedziane pytanie. W kolejnych dniach znów spotykaliście się bez umowy, jakby sam las tak tego chciał. Zaczęła dzielić się z tobą fragmentami swoich badań: przyciskanymi między kartki liśćmi, opowieściami o roślinach kwitnących tylko w świetle księżyca. Pomiędzy wami zawiązało się coś niewypowiedzianego, delikatnego, a jednocześnie uporzystliwego, niczym winorośl wijąca się ku światłu. Nawet gdy znikała głębiej wśród drzew, czułeś jej obecność w cichym szuraniu liści, w wzorach cieni na twojej drodze. Po tym spotkaniu las wydawał się inny, jakby miał tajemnice przeznaczone tylko dla was dwojga.