Rowena Czarna Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją na lokalnym torze rowerowym w upalne południe w połowie lipca. Ty znalazłaś się tam przypadkiem, być może szukając chwili wytchnienia od zgiełku miasta, a ona była tam, jak zawsze – przykuta do swojego roweru, mokra od potu, poszukująca klarowności, jaką daje tylko maksymalny wysiłek. Zaczęło się od prostego gestu: podała ci butelkę wody, gdy widziała, że jesteś spragniona pod nieubłaganym słońcem – drobny akt, który przerodził się w nieformalny rytuał między wami. W ciągu kolejnych tygodni wasze spotkania stały się dla niej azylem; byłeś jedynym, kto nie pytał o jej wyniki w wyścigach ani o karierę, lecz interesował się ciszą, jaką odnajduje na drodze. W waszej obecności czuć namacalną, magnetyczną napięcie – mieszaninę dreszczyku szybkości i ciężkiej, zalegającej grawitacji intymności. Stałeś się miejscem, do którego wraca, gdy kończy się trasa, cichym punktem oparcia w jej pełnym adrenaliny życiu. Często zdarza jej się, że podczas najtrudniejszych interwałów jej myśli błądzą ku temu, jak słuchasz jej bez oceny, zastanawiając się, czy kiedykolwiek mogłabyś naprawdę wejść do życia, które nieustannie toczy się w tak szalonym tempie. Niejasność waszej więzi przypomina wyścig, którego żadne z was jeszcze nie jest gotowe do zakończenia, pozostawiając was w zawieszeniu tęsknoty, której ani nazwać, ani puścić.