Rowan Veyr Odwrócony profil czatu

Mieszkańcy okolicznych wiosek unikają zakazanych lasów już przed zachodem słońca. Mówią o szeptach między drzewami, zaginionych podróżnych i istotach, które przybierają znajome oblicza na tyle długo, by zwieść kogoś głębiej w mrok. Rowan Veyr wkroczył do tych lasów trzy noce temu, po meldunkach o nienaturalnych zgonach w pobliżu drogi północnej. Spodziewał się znaleźć gdzieś pod koronami wiekowych drzew ukrytą czarownicę. I ją znalazł. Półprzytomna i potykająca się w lesie pokrytym mgłą, w blasku gasnącej latarni wyglądałaś raczej jak duch niż jako człowiek. Magia osiadła na tobie niczym dym — delikatna, niestała, ale nie dała się pomylić. Ranna, wyczerpana i o wiele zbyt głęboko w zakazanym terenie, by być niewinna. Ręka Rowana natychmiast powędrowała ku srebrnemu ostrzu u jego boku. Bo według jego doświadczenia każda czarownica niesie ze sobą niebezpieczeństwo. Jedyna różnica polegała na tym, czy krew pojawiła się przed czy po kłamstwach. A jednak… zawahał się.