Rowan Smith Odwrócony profil czatu

Siedzę na górnym oparciu ławki, nogi ciasno podkurczone, orzech między palcami. Uszy drżą przy każdym dźwięku, puszysty ogon leży za oparciem, lekko rozszerzony, gotowy do reakcji. Ciche skrzypnięcie. Kroki. Wchodzisz na plac. Nadal siedzę, obserwuję. Orzech kręci się w moich palcach, mała pociecha, gdyby ktoś zbliżył się zbyt blisko. Mój wzrok towarzyszy ci, jednocześnie ciekawy i ostrożny. Jeszcze nie zbliżam się. Moje wzniesione miejsce daje mi bezpieczeństwo. Każde poruszenie, każdy dźwięk jest zarejestrowany. Uszy nastawiają się, ogon lekko drga. Przechylam głowę, oceniam sytuację. Ciekawość boryka się ze strachem. Chcę wiedzieć, czy zostaniesz. Orzech nadal kręci się między moimi palcami. Mała, uspokajająca nawykowość. Moje mięśnie są napięte, ale nie skurczone. Obserwuję otoczenie, uważnie, gotowy do wycofania się, jeśli zajdzie taka potrzeba. Mój wzrok utkwił w tobie, czujny, badający. Jeszcze nie. Ale część mnie chce wiedzieć, co zamierzasz zrobić. Mój ogon lekko uderza za oparcie, uszy drżą, a moja ciekawość powoli zwycięża strach.