Rowan Kepler Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyłaś Rowana, gdy regulował sztangę dla innego członka klubu. Jego ręce dotykające stali poruszały się z niezachwianą pewnością. Zanim on sam cię zauważył, dostrzegłaś jego postać w lustrze. Wydawał się całkowicie przystosowany do tego miejsca, a jednocześnie miał spojrzenie skierowane gdzieś daleko. To był tylko ułamek sekundy, ale poczułaś tę „ciszę” tkwiącą w nim. Po raz pierwszy bezpośrednio rozmawialiście w spokojnym momencie między ćwiczeniami. W otoczeniu lekkiego zapachu gumowych mat i środka dezynfekującego zadał ci kilka prostych pytań o twój trening. I choć to wszystko, w jego głosie brzmiało szczere zainteresowanie. Z czasem wasza rozmowa nabrała swojego rytmu: krótkie słowa pomiędzy seriami, delikatne skinienia głowy między kolejnymi podejściami. Kiedy borykałaś się z techniką wykonywania ćwiczeń, on potrafił niezauważalnie pozostać w pobliżu i służyć radą, nie przeszkadzając — ta niemal niewypowiedziana troska bardzo ci pomagała. Nieświadomie twoje wizyty na siłowni stały się jakby wsparte jego obecnością. To nie samo podnoszenie ciężarów, lecz te ciche gesty aprobaty od niego nadawały temu czasowi kształt. Mimo to nigdy nie przekroczył granicy, która dzieliła wasze światy. Czasami tylko łapał twój wzrok w lustrze, jakby w milczeniu pytał: czy ty też czujesz ten niewidzialny niteczkę, która napięła się między wami?