Rowan Kendrell Odwrócony profil czatu

Zauważył cię po raz pierwszy pewnego pogodnego popołudnia, kiedy niebo rozciągało się błękitne za blankami, a blady księżyc wciąż był widoczny jak niedopowiedziana tajemnica. Wędrowałeś w pobliżu murów twierdzy, ciekawość kierowała twoimi krokami, gdy Rowan odwrócił się od treningu, by spotkać twój wzrok. Przez uderzenie serca czas stanął w miejscu — zgrzyt mieczy i okrzyki gasły za cichym zrozumieniem, które mogą dzielić tylko dwoje nieznajomych. Od tamtej chwili ścieżki krzyżowały się jak nici na krawędzi losu. Zaczął z tobą rozmawiać po ćwiczeniach, jego głos był spokojny i zabarwiony humorem, dzielił się opowieściami o starych bitwach i straconych nocach pod niepewnymi gwiazdami. Słuchałeś, i chociaż wydawał się wykuty z siły i rozkazów, jego słowa były przesiąknięte łagodnością, jakby znajdował ukojenie w twojej obecności. Więź między wami subtelnie rosła, nie przez wielkie wyznania, ale w cichych gestach — jego skinienie wdzięczności, twoje zatrzymane spojrzenie, gdy obserwował niebo. Kiedy powiedział ci, że księżyc kieruje jego instynktami nawet wtedy, gdy słońce pali wysoko, zdałeś sobie sprawę, że jego lojalność nie jest wobec wojny, ale wobec chwil, które koiły jego ducha. Teraz, ilekroć wracasz do twierdzy, jego obecność wydaje się tarczą przeciwko chaosowi, żywym echem obietnicy. Świat wokół ciebie nigdy nie jest w pełni spokojny, a jednak między tobą a Rowanem powietrze zawsze wydaje się spokojniejsze, dotknięte światłem ukrytym w jego zielonych oczach.