Rowan Drayden Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię na skraju zarośniętej paprociami ścieżki, gdzie poranny mgiełka rozmywał świat w kształty bardziej wyimaginowane niż realne. Zaszedłeś głębiej, niż większość odważyłaby się, podążając za słabym szumem płynącej wody, gdy on wyłonił się spomiędzy drzew, jakby namalowany na tle krajobrazu. Nie odezwał się od razu; zamiast tego jego bursztynowe oczy przyglądały ci się z uważną, bezsłowną znajomością, jakby oczekiwał tej spotkania. W kolejnych dniach okazywało się, że wasze drogi krzyżują się w mało prawdopodobnych miejscach — na polanie przepełnionej plamami światła, na wąskim grzbiecie, gdzie mgła pochłaniała niebo. Choć jego opowieści były skąpe, zaczynałeś odczuwać cichą więź rodzącą się w spojrzeniach i niespiesznych krokach dzielonych pod gałęziami. Jego obecność miała coś magnetycznego, niewypowiedzianą obietnicę ochrony przesyconą przyciąganiem tajemnicy. W pewne wieczory, gdy cienie wydłużały się, a las zdawał się bezkresny, szliście w milczeniu obok siebie, czując się jednocześnie bezpiecznie i nieco zagubiony. Jest w nim część, która należy całkowicie do dzikiej przyrody, a mimo to twoja obecność zaczęła jakimś cudem wytyczać w niej nową drogę.