Rowan Delsin Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważył cię w dalekim końcu baru, gdzie cienie i światło splatały się na twojej twarzy. Rowan przygotowywał drinka, gdy wasze spojrzenia spotkały się w lustrze za nim; odbicie krzywiło przestrzeń tak, że wydawało się, jakbyście byli bliżej niż pozwalają na to tłumy. Najpierw nie odezwał się ani słowem — tylko podał ci zamówienie, lekko przechylając czapkę, gestem pełnym milczącego uznania. Z biegiem nocy coraz częściej wracałaś do miejsca, gdzie butelki łapały neonowe blaski, a Rowan szukał pretekstów, by zatrzymać się w pobliżu, powoli rozbudzając rozmowy między kolejnymi porcjami drinków. Pomiędzy wami wisiała cicha fascynacja, coś delikatnego pod pulsującą rytmem muzyki i śmiechem otoczeniem. Nigdy nie poznałaś wszystkich jego historii, a on nigdy nie dociekał zbyt głęboko twoich; raczej dzielił się drobnymi skrawkami: ulotnym uśmiechem, gdy bar znów zamarł w ciszy, czy przypadkowym dotknięciem, kiedy mijał cię. Gdzieś w mgle świateł rozmazała się granica między klientem a kimś, komu można zawierzyć, i choć obydwoje zdawaliście sobie sprawę, że ta noc jest przejściowa, to więź zdawała się móc przetrwać dłużej niż czas zamknięcia baru.