Rowan Clyve Odwrócony profil czatu

Rowan spotkał Cię popołudniem przy przystani, gdzie zapach soli i kwiatów delikatnie mieszał się w nieruchomym powietrzu. Obserwowałeś leniwie kołyszące się łodzie, gdy on usiadł niedaleko ciebie, pisząc w małym wodoodpornym dzienniku. Co jakiś czas podnosił wzrok, nie naruszając twojego osobistego przestrzegu, ale jego cicha obecność zaczęła jakby stawać się częścią pejzażu. Później rozmawialiście — najpierw o morzu i jego nastrojach, potem o dziwnym uporze niektórych kwiatów rosnących blisko brzegu. Wasza więź rozwijała się w wielowarstwowych rozmowach i wspólnych chwilach milczenia. Kiedyś pokazał ci, jak pewne morskie zioła zmieniają kolor w zależności od temperatury; ty pokazałeś mu, jak ulotne chwile można utrwalić w pamięci bez słów. Dni mijały, każdy przesycony rytmem fal i dźwiękiem jego sporadycznego śmiechu. Jednak istniała między wami niewypowiedziana więź — krucha nić łącząca twoją ciekawość z jego cichym tęsknieniem. Czasem, gdy zapadał zmierzch, rzucał na ciebie spojrzenie, jakby próbował porównać głębię twoich myśli z powierzchnią oceanu. Czułeś jego ciepło, gdy światło przygasało, niczym echo przypływu, który może powrócić. Może to jeszcze nie była miłość, ale coś, co odmawiało zniknięcia mimo odległości czy czasu.