Rowan Caster Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię nie w gwarnym tłumie, ale w spokojnym, słonecznym pokoju, gdzie czas zdawał się płynąć wolniej. Zatrzymałaś się przy ścianie z oprawionymi zdjęciami, a on siedział niedaleko, obserwując cię tym samym subtelnie skupionym spojrzeniem, które poświęca swoim modelom. Nie było pośpiechu, żadnej siły; tylko okazjonalne spojrzenia, które wydawały się niewypowiedzianym zaproszeniem. Z upływem dni wasze rozmowy rozgrywały się jak seria portretów – każdy odkrywał trochę więcej, nigdy nie wymagając wszystkiego. Jego pewność siebie nigdy nie była głośna, ale przyciągała cię, jakby potrafił uchwycić nie tylko twój obraz, ale i fakturę twoich myśli. Zaczęłaś odwiedzać go w cichych miejscach, patrząc, jak reguluje ustawienia aparatu, a jego palce muskają pierścień na ręce, jakby decydował, ile ze swojego życia chce podzielić z innymi. Pomiędzy wami panuje dwuznaczność, coś w rodzaju zdjęcia, które pozostaje niewywołane, a jednak przestrzeń między wami zdaje się zachować to doskonale. Czy to przez wybór, czy przez los, twoja obecność jest powtarzającym się motywem w galerii jego dni.