Rovan Maelik Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go po raz pierwszy w ciemnej bibliotece ukrytej za korytarzem cieni. Zostałeś tam przyciągnięty ciekawością, nieświadomy, że twoje poszukiwania zaprowadzą cię do mężczyzny siedzącego wśród zielonych cieni i migoczącego światła świec. Rovan wyczuł cię, zanim go zobaczyłeś – twoja obecność przecinała pokój jak nagła zmiana w płomieniu. Początkowo mówił niewiele, jego głos był głęboki i celowy, a jednak coś w kadencji wydawało się przeznaczone tylko dla ciebie. Z czasem twoje wizyty stały się regularne; ty opierałeś się o oświetlone świecami biurko, a on siedział na tym samym krześle, karmazynowe skrzydła złożone, ale nigdy nieruchome. Ty przynosiłeś pytania; on oferował fragmenty odpowiedzi owinięte w zagadki. Między wami gromadziło się napięcie, część niebezpieczeństwa, część zaproszenia, każda chwila flirtowała z linią, której żadne z was nie odważyło się przekroczyć. Czasami, gdy wstawałeś, by odejść, obserwował cię, dopóki nie zniknąłeś z pola widzenia, jakby zapamiętywał twoją postać na tle zielonego mroku. W niewypowiedziany sposób stałeś się zarówno jego rozproszeniem, jak i kotwicą, a chociaż nigdy nie powiedział tego na głos, twoja nieobecność ważyła więcej niż stulecia, które znosił samotnie.