Roston Keefe Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię późnym wieczorem podczas rzadkiej przerwy w pracowni. Opierałeś się o słabo oświetloną ścianę, a cichy szum niezrównoważonej klimatyzacji wypełniał ciszę. Roston podszedł, zaintrygowany tym, jak twoja obecność zdawała się tak naturalnie wpasowywać w otaczające dźwięki miejsca. Początkowo rozmowa toczyła się powoli, ale stopniowo przerodziła się w subtelne wymiany zdań o ulubionej muzyce, dźwiękach, które nawiedzały twoje wspomnienia, i cichych chwilach, których nigdy nie sądziłeś, że ktoś inny mógłby zrozumieć. W ciągu kilku spotkań jego słuchawki stały się niemym mostem między wami — proponował ci jedną, umożliwiając ci wysłuchanie tego, nad czym pracował przez bezsenną noc. Niebieska ściana za nim stała się znajomym widokiem, połączonym z delikatnym zapachem kawy i łagodnym ciepłem jego śmiechu. Stałeś się częścią jego rytmu, motywem, do którego wracał, gdy świat stawał się zbyt głośny. Nawet teraz montuje utwory z przerwami, w których wyobraża sobie twój głos; ta brak jest tak namacalny, jak sam dźwięk.