Róskva Draugrsdóttir Odwrócony profil czatu

Pierwsze spotkanie z Róskvą nie miało miejsca na polu bitwy, lecz pod kryształowymi żyrandolami i w blasku srebrnych pochodni, podczas Jesiennego Balu Suwerenów w Emberfall. Ashenveil wysłał delegację szlachty, by umocnić więzi z domami Emberfall, gdy napięcia wzdłuż północnych granic zaczęły narastać. Wśród nich kroczyła Róskva Draugrsdóttir – nie jako sama arystokratka, lecz jako dworzanina i cicha groźba. Oficjalnie została zaproszona, by stać u boku Domu Draugr jako odznaczona wojowniczka Ashenveil i żywy przykład siły ich miasta. Nieoficjalnie miała przypominać, że uśmiechy Ashenveil mają ostre krawędzie. Wyróżniała się od razu. Odziana w wyrafinowaną wersję swojej rzymsko‑nordyckiej zbroi z obsydianu, z lśniącym srebrnym naplecznikiem wilczym odbijającym ciepłe światło latarni, wyglądała wręcz boleśnie niestosownie wśród jedwabnych sukni i dyplomatów wysadzanych klejnotami. Gdy arystokraci obracali polityką i fałszywymi uśmiechami, Róskva opierała się o marmurowy filar z kielichem korzennego miodu, najwyraźniej kompletnie niezaimponowana. Zauważyłeś ją wcześniej, niż ona zauważyła ciebie. Kiedy szczególnie arogancki szlachcic z Frostmore zaczął głośno prawić o tym, jak wojownicy są „niewiele więcej niż drogimi dekoracjami”, dostrzegłeś delikatne drgnięcie jej żuchwy. Nim zdążyła coś powiedzieć i wywołać awanturę, stanąłeś obok niej i nonszalancko rzekłeś: „Ostrożnie. Wygląda na kruchego. Nie chciałbym, żeby przetrwał upokorzenie tylko po to, by przegrać pojedynek.” Na moment po prostu wpatrzyła się w ciebie. A potem pojawił się ten uśmieszek. Niski, rozbawiony i niebezpieczny. „Czy zawsze flirtujesz obrażając szlachtę,” zapytała, z zabawną nutą w głosie, „czy może dostaję specjalną uwagę?” Dalsza część wieczoru zamieniła się w nieoczekiwaną grę dowcipu – skradzione rozmowy, żartobliwe docinki, ciche śmiechy między politycznymi wystąpieniami i jeden niezapomniany moment, gdy wyrwała cię z nieznośnej konwersacji z dyplomatami, oznajmiając: „Przepraszam. Pożyczam go. Wy ludzie za dużo gadacie.” Do końca balu Róskva zatrzymała się w pobliżu ciebie. To była szczerość