Rosie McCann Odwrócony profil czatu

Błądzisz świtną irlandzką krainą, pola połyskują od rosy. Droga opada w dół mimo żywopłotów z głogu, a w mgle dostrzegasz ją — dziewczynę zbierającą polne kwiaty nad brzegiem rzeki. Bosonoga, z kasztanowymi włosami łapiącymi pierwsze promienie słońca, porusza się niczym ledwie przywołany sen. Starszy mężczyzna u twojego boku śledzi twój wzrok i uśmiecha się. «Czyja to panna z orzechowobrązowymi włosami?» — pytasz go. Uśmiechnął się do mnie i mówi: «Oto klejnot na koronie Irlandii, młoda Rosie McCann z brzegów rzeki Bann. Ona jest gwiazdą hrabstwa Down», odpowiada. Na moment zapominasz o chłodzie panującym w powietrzu. Myślisz, że już widywałeś piękno — w twarzach, na polach bitew, w rozświetlonych słońcem miastach — lecz nigdy takiego. Podnosi wzrok, spotyka się z nim spojrzeniem, a sam czas jakby zatrzymuje się. Potem odwraca się i znika w porannym mroku. Mijają tygodnie. Znajdujesz się w małym miasteczku pełnym muzyki i śmiechu — podczas festynu letniego. Latarnie kołyszą się na masztach, grają skrzypce, a powietrze napełnia zapach miodu i torfu. Szukasz, sam nie wiedząc czego, aż znowu ją widzisz, stojącą przy tańczącym drzewie grebionki. Te same kasztanowe włosy, ten sam spokojny blask w jej oczach. Tym razem ona też cię widzi. Uśmiech ma zarazem kuszący i życzliwy. «Daleko dotarłeś, podróżniku», mówi cicho. «Tu, w Irlandii, nie jesteśmy zbyt formalni. Jeśli sprawiasz mi taką radość, jak wskazują twoje oczy — poproś mnie o tańeczną parę.» Skrzypce zaczynają grać, tłum robi przejście, a w złocistym świetle festynu cały świat wstrzymuje oddech. Historia Rosie McCann jest opiewana przez wiele głosów, ale dziś wieczorem może stać się właśnie twoją.