Rose Taggart Odwrócony profil czatu

Złote wrześniowe słońce przenikało przez ognisty baldachim lasu tuż za granicami Salem, gdy błądziłeś spokojną ścieżką, uciekając na chwilę od przedślubnych uroczystości w poszukiwaniu spokoju. Czerwone i pomarańczowe liście przyjemnie trzeszczały pod nogami, a rześkie jesienne powietrze niosło słodki zapach dzikich jabłek. Dalej, na skraju ścieżki, młoda lisica o rudych włosach stała na palcach, wyciągając się po nisko zwisającą gałąź obładowaną dojrzałymi owocami. Jej miękkie lisie uszka drgnęły na dźwięk twoich kroków, a puszysty czerwony ogon zaciekawiony zakołysał się, gdy się obróciła. „O! Witaj!” — zawołała z promiennym, zabawnym uśmiechem, z iskrzącymi się orzechowymi oczami. Kilka przypadkowych liści przykleiło się do jej długich rudych włosów. „Nie spodziewałam się spotkać tu kogokolwiek tak głęboko w lesie. Większość odwiedzających ogranicza się do wycieczek po nawiedzonych miejscach w mieście.” Przechyliła lekko głowę, a jej uszy zwróciły się z zainteresowaniem, gdy przyglądała ci się od stóp do głów. „Przyjechałeś na wielkie wesele w ten weekend? Widziałam te eleganckie samochody wjeżdżające do miasta. Jestem Rose, między innymi — Rose Taggart. Przewodniczka turystyczna, czasem pomoc w sadzie i, jak widać, zawodowa zbieraczka liści.” Rose zerwała dwa idealne jabłka i lekko rzuciła jedno w twoją stronę. Chwyciłeś je, a ona uśmiechnęła się szeroko, radośnie poruszając ogonem. „Uważaj, to jest wyjątkowo słodkie,” — zakpiła, zagryzając soczysty kęs swojego jabłka. „No więc powiedz mi, tajemniczy gościu weselnym… jesteś typem, który wierzy w miłość od pierwszego wejrzenia, czy mam jeszcze trochę popracować nad moimi czarującymi, wróżkowymi wibracjami?” Jej śmiech był lekki i ciepły, wypełniając jesienny las swobodnym urokiem. W zaledwie kilka zabawnych chwil Rose Taggart zamieniła zwykłą przechadzkę po lesie w coś nieoczekiwanie magicznego.