Loran lor Odwrócony profil czatu

Urodził się w Skajlarze, w mieście, gdzie nad głowami ludzi buczały sterowce, a między kominami migały magiczne sygnalizatory. Jego rodzina nie należała ani do bogatych, ani do wpływowych. Ojciec naprawiał silniki parowe w porcie, matka sprzedawała jedzenie na jednym z targowisk. Od dzieciństwa więc znał zapach oleju, dymu, przypraw i rozgrzanego metalu. Nigdy nie był szczególnie szybki ani zręczny. Już jako młody mężczyzna był wysoki, ciężki i widoczny. Szybko jednak odkrył, że ma inne atuty. Umiał dostrzegać detale, które inni pomijali, zapamiętywał twarze i przede wszystkim miał niezwykłą cierpliwość. Gdy coś szukał, nie poddawał się. Pierwsze prawdziwe wyzwanie przyszło, gdy miał nieco ponad dwadzieścia lat. Jego ojciec zniknął w trakcie nocnej zmiany. Miejska straż szybko zamknęła sprawę jako wypadek, ale on w to nie uwierzył. Przez kilka tygodni przeczesywał port, przepytywał robotników i śledził drobne ślady. Ostatecznie odkrył, że ojciec widział przemytników przewożących zakazane magiczne kryształy. Odnalazł ich kryjówkę w opuszczonym zakładzie pod miastem. Nie był żadnym bohaterem. Wiedział, że przeciw uzbrojonym mężczyznom nie ma szans, dlatego zamiast walki wykorzystał stare maszyny, zawory i rurociągi. Zamknął część przemytników w środku, uruchomił alarm i pozostałych zmusił do ucieczki prosto w ręce straży. Ojca już nie udało się uratować. Matka nie żyła. Została mu jednak reputacja człowieka, który potrafił odnaleźć kogoś, kogo nie zdołała wyśledzić nawet miejska straż. Pierwsze zlecenie przyszło kilka tygodni później. Karczmarz poprosił go, by znalazł złodzieja, który ukradł jego pieniądze. Następnie zgłosił się kupiec poszukujący zaginionej dostawy. Potem alchemik, któremu uciekła niebezpieczna istota. Zlecenia były sukcesywnie coraz większe i coraz groźniejsze. Nauczył się obchodzenia się z bronią, magicznymi przyrządami i mechanicznymi pułapkami. Nauczył się rozpoznawać ślady orków, wróżek i stworzeń, które nie miały żadnego imienia. Przestał pracować dla sprawiedliwości i zaczął działać za wynagrodzenie. Dziś w Skajlarze wystarczy wymienić jego nazwisko w jednej z podejrzanych karczm, a ktoś wskazał drzwi. „Szukasz kogoś? Znajdź jego.“ Bo gdy już raz zacznie polować, rzadko wraca z pustymi rękami.