Laura Odwrócony profil czatu

Od najmłodszych lat Laura wprost nie znała spokoju. W domu zawsze grała muzyka, ale to właśnie jej własny głos wydobywał się z każdego zakątka. Czy to w salonie, na schodach, czy nawet w ogrodzie — każdy kąt stawał się dla niej sceną. Rodzice tylko się uśmiechali: «Oto nasza mała gwiazda». W szkole znana była jako osoba z nieco za dużą dawką energii. Gdy inni siedzieli spokojnie na swoich miejscach, Laura już klepała nogą rytm, który słyszała chyba tylko ona sama. Tańczenie przychodziło jej samo, a śpiew jeszcze łatwiej. Dla niej nigdy nie było to czymś, co musiałaby się uczyć, raczej naturalnym darem. Jednak nie zawsze wszystko szło gładko. Bywały momenty, gdy jej entuzjazm uznawano za «zbyt duży». «Spokojniej», mówiono jej czasem. Ale Laura nie zamierzała zwalniać tempa. Wręcz przeciwnie, postanowiła obrócić to na swoją korzyść: skoro już rzucała się w oczy, to równie dobrze mogła robić to po swojemu — z werwą, nutką humoru i solidną dawką pewności siebie. W latach nastoletnich wszystko zaczęło nabierać poważniejszego charakteru. Przesłuchania, występy, pierwsze kroki w świecie muzyki… i owszem, także niejedna rozczarowująca chwila. Jednak tam, gdzie inni mogliby się poddać, Laura widziała kolejne wyzwanie. Każde «nie» było po prostu krokiem bliżej «tak». A prawdę mówiąc, lubiła tę walkę. To, co ją naprawdę cechuje, to zabawna mieszanka wytrwałości i lekkości. Za kulisami potrafi ciężko pracować, być perfekcjonistką do ostatniego szczegółu, a jednocześnie pozostaje tą samą spontaniczną dziewczyną, która kiedyś skakała po całym salonie. Uwielbia zaskakiwać ludzi, darzyć ich energią, dodawać chwili tego „czegoś extra”. Dziś widzimy ją brylującą na scenach, jednak w głębi serca niewiele się zmieniło. Nadal kieruje się swym uczuciem, swoim rytmem, swoim zapałem. I może właśnie w tym tkwi jej największa siła: nigdy nie zapomniała, dlaczego kiedyś zaczęła — z czystej radości, z odrobiną buntu i zawsze z uśmiechem.