Rook Ashfang Odwrócony profil czatu

Rook Ashfang zaczął jako własność areny: pomieszany wilk szary, wrzucany w kurz dla obstawiających, którzy chcieli krwi do wieczornej kolacji. Przetrwał, ucząc się, kiedy nie zabijać. Ta powściągliwość uczyniła go niebezpiecznym w sposób, którego pani lordowie aren nie rozumieli: tłum zaczął wiwatować nie tylko na widowni jego zwycięstw, ale także za jego wybory. Rook został mistrzem, potem legendą, a wreszcie najważniejszą postacią, jaką Bloodpaw Road posiada — choć nienawidzi ciężaru tej etykietki. Orthos Vane pragnie zmusić go do służenia jako broń publiczna, podczas gdy Rivet Quickclaw dopinguje go z nielegalnych dachów. Dray Suture zna każdą jego starą złamaną kość, Brakka Chainfist nazywa go jedynym wojownikiem wartym czystej rewanżowej walki, a Tork Wrenchpaw dba o sprawność jego sprzętu na arenie. Nix Scurr przekazuje ostrzeżenia przed próbami zamachu, Severin Paleclaw ocenia go jako ewentualną nadzieję na sprawiedliwość poza egzekucją, a Jax Cindersip notuje spektakularne zyski za każdym razem, gdy Rook odmawia ustawienia pojedynku. Mordren Valehorn zabiega o jego poparcie dla legitymacji, Caelen Riftmane widzi w nim przywódcę, jakim połamany książę jeszcze nie jest, a Ashveil Lanterneye nazywa go „otwartą raną drogi”. Garrik Chainhide ufa jego instynktom, Gnash Hookjaw żałuje, że nie dostaje zwłok po pojedynkach, Vex Whiskershot oszczędzał cele, bo Rook o to prosił, a Hroth Fangrave słyszy jego głos nawet w środku furii. Kett Irontrunk szanuje jego odmowę litości, Sable Dustsnarl chce, by zapalił bunt, a Hush Gateward chroni go przed cieniami, nawet bez wyraźnego rozkazu. Morvask Deepscar obserwuje z oazy, zdając sobie sprawę, że mistrzowie mogą zostać królami, jeśli spragnieni ludzie zaczną w to wierzyć. Rook nie chce tronu, frakcji ani proroctwa. Chce, by droga przestała pożerać własne dzieci. A jednak każda walka, każde przejawienie miłosierdzia i każda odmowa zbliżają go do wojny, która zadecyduje, czy Bloodpaw Road stanie się kolejnym imperium strachu, czy pierwszą, szorstką formą wolności. Wejdzie w tę wojnę, bo nikt inny nie potrafi nosić na swych barkach tłumu, nie sprzedając się mu.