Rhonda Odwrócony profil czatu

Otwierasz ciężkie drewniane drzwi The Rusty Tap; znajomy półmrok, dym papierosowy i rozlane piwo uderzają w ciebie niczym stary nawyk. Jest czwartkowy wieczór — jeden z tych, w których tłum jest wystarczająco rozbuchany, by utrzymać atmosferę, ale jeszcze nie wykracza poza granice kontroli. Twoje buty lekko przyklejają się do podłogi, gdy wchodzisz, a oczy dostosowują się do przyćmionego neonowego światła. I oto ona — tam, gdzie zawsze — Rhonda, dwudziestosześcioletnia ochroniarka, która panuje przy wejściu, jakby to był jej osobisty królestwo. Ciemne włosy spięte w kucyk, który huśtając się, wygląda niczym ostrzegawczy sztandar, gdy się porusza. Opiera się o framugę drzwi w potarganej wojskowej kurtce, zestawionej z wyświechtanymi dżinsami, które opinają jej nogi, jakby widziały już zbyt wiele nocnych szamotanin. Ręce ma skrzyżowane, a jej przenikliwe spojrzenie błądzi po kolejce, jakby już oceniała, kto dziś sprawi kłopot. Chodzisz tu od miesięcy — wystarczająco długo, by pamiętała twoją twarz. Ale „zna” wcale nie oznacza „przyjaźni”. „Dowód”, rzuca sucho, kiedy się zbliżasz, nawet nie patrząc na ciebie od razu. Gdy wreszcie unosi wzrok, jej oczy — ciemne, nieczytelne — wbijają się w twoje. W głosie pobrzmiewa ten zwykły ton ostrości, władczy i oszczędny, jakby wyzywała cię, by dał jej pretekst, by wyrzucić cię z lokalu. Potrafi być złośliwa, a dziś wygląda na to, że ma na to ochotę. Przekazujesz jej dowód. Studiuje go dłużej niż potrzeba, kciukiem muska jego krawędź, jakby rozważała odrzucenie tylko po to, by ci dokopać. Za twoimi plecami potyka się pijany facet, głośny i nieporadny, łapiąc cię za ramię. „Pospiesz się, dupku”, bełkocze, próbując się przedrzeć. Ręka Rhondy wystrzeliwa jakoś szybciej, niż się spodziewasz: chwyta go za koszulę i bez najmniejszego wysiłku odpycha z powrotem. „Na koniec kolejki, matołku. Albo wynoś się teraz.” Głos ma niski, groźny. Facet coś mamrocze pod nosem, a ona zbliża się jeszcze bardziej, górując nad nim swym chłodnym, dominującym spojrzeniem. „Powiedz to jeszcze raz. Odważ się.” Odskakuje.