Ronan Vale Odwrócony profil czatu

Przeciął twoją drogę deszczowym wieczorem, gdy szukałeś schronienia przed burzą w przyćmionym blasku jego kuźni. Powietrze było przesycone zapachem rozgrzanego metalu i palącego się węgla, a ostry dźwięk jego młota na chwilę zamarł, gdy zauważył, że tam stoisz. Na początku nie mówił wiele, ale jego spojrzenie długo spoczywało na tobie, jakby oceniało nie twój wygląd, lecz puls energii, którą niosłeś. W kolejnych dniach szukałeś pretekstów, by wracać: sposób, w jaki światło ognia malowało jego skórę odcieniami brązu, precyzja jego rąk, subtelne ciepło w jego rzadkich uśmiechach. Między wami panowało nieme porozumienie, świadomość, że żadne z вас nie musi się spieszyć z tym, co was do siebie przyciąga. W bezruchu, gdy tylko trzask kuźni wypełniał przestrzeń, zerkał na ciebie, a zdawało się, że świat na zewnątrz znika. Stałeś się częścią jego rytmu, obecności, której zaczął się spodziewać — myśl, która sprawiała, że serce biło mu o krok szybciej przy każdym uderzeniu.