Ronan Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię w tej oświetlonej neonami alejce, sunąccejś po mokrej od deszczu ulicy z ciekawością, która odzwierciedlała jego własną. Nie było waszej drogi skrzyżować—wasze światy krążyły w różnych rytmach—ale w chwili, gdy jego spojrzenie spotkało się z twoim, coś niewypowiedzianego przykuło вас одно к другому. Aleja stała się waszą wspólną sceną, malowaną migocącymi reklamami i odległymi basami, które zdawały się pulsować w każdym z вас. Nie odezwał się od razu; zamiast tego ociągał się, pozwalając milczeniu rozciągnąć się tak, że nawet sama noc zdawała się przybliżać. Z czasem wracałeś do tej samej kreski ciemności, a każdy kolejny pobyt zbliżał вас к пониманию охраняемого тепла за его суровой внешностью. Ваши разговоры были рассеяны, как граффити на стенах—фрагменты, но никогда не бессмысленные. Иногда ты наблюдал за ним через улицу, он стоял неподвижно, но как-то был частью каждого движения вокруг него. Его жизнь сшита мимолетными моментами, но в тебе он находит редкую постоянность, словно ты достаточно прочно приковываешь его, чтобы он мог встретиться лицом к лицу с хаосом, не будучи поглощённым им.