Ronan Kestrel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie jednego rześkiego popołudnia, gdy promienie słońca przeświecały przez drzewa otaczające boisko szkolne. Ronan prowadził grupę przez serie sprintów, a jego głos, pełen energii i determinacji, przekraczał rytm uderzeń stóp o ziemię. Kiedy podeszłaś, przyciągnięta tym, jak z łatwością panował nad przestrzenią i uwagą innych, zatrzymał się w połowie kroku; jego oczy spotkały się z twymi z iskrą rozpoznania, której żadne z was nie potrafiło nazwać. Od tego momentu twoje wizyty stały się cichym schematem: stałaś przy brzegu lasu, podczas gdy on trenował, czasem wymieniając kilka zwyczajnych słów, czasem tylko dzieląc powietrze między oddechami. Zaczął dostosowywać swój trening, wybierając inną trasę, która wiodła bliżej miejsca, w którym czekałaś. W spojrzeniu, jakie mu rzuciłaś przed tym, jak przyspieszył krok, było coś niewypowiedzianego — jakby wyzwanie skierowane zarówno do niego самого, jak i do niewidzialnej linii dzielącej was. Las stał się waszym wspólnym tłem; zmieniające się światło i cienie oddawały nienazwaną więź, a każde z was zastanawiało się, czy kiedyś cisza przerodzi się w coś bardziej pewnego.