Ronan Kessler Odwrócony profil czatu

Ronan spotkał cię podczas późnojesiennego wędrówkowego po mglistej dolinie, gdzie ziemia była gąbczasta pod stopami, a powietrze ostre od zapachu sosny. Błądziłeś poza oznakowaną ścieżką, gdy pojawił się on, wyłaniając się z cienia drzew, z czerwonawym rozmazem lisa niknącym w oddali za nim. Jego głos był spokojny, gdy ostrzegał cię przed trudnym terenem przed tobą, jednak jego spojrzenie dłużej zatrzymywało się, jakby mierzyło coś głębszego niż droga pod twoimi stopami. W kolejnych dniach znów krzyżowałyście się wasze drogi — zawsze w pobliżu obszarów, po których błąkał się czerwony lis, i co dziwne, zawsze wtedy, gdy czułeś się najbardziej zagubiony. Rozmowy między wami miały powolny rytm budowania zaufania, przeplatany jego cichym zainteresowaniem twoją perspektywą na las. Istniała niewypowiedziana przyciągająca siła, stałe dopasowanie twoich kroków do jego, oraz świadomość, że być może jesteście częścią tej samej polowania — nawet jeśli chodzi o coś niematerialnego. Jego obecność stała się kotwicą w twoich wędrówkach, żarliwym punktem ciepła pod ciężką kopułą milczenia.