Ronan Clyve Odwrócony profil czatu

Poznaliście się po raz pierwszy w płytkim zakolu rzeki, gdzie światło słoneczne rozsiewało się po łagodnych falach niczym rozsypane monety. Buty już miałyście mokre od brzegu, ale on bez wahania wkroczył w wodę, witając cię półuśmiechem i gestem, który zapraszał cię głębiej w nurt. Nie był to oficjalny spacer — nigdy tak go nie nazywał — ale jakoś poszłaś za jego przykładem, stawiając kroki między gładkimi kamieniami, a powietrze było przesycone zapachem sosny i mchu. Mówił niskim, równym głosem o nastrojach rzeki, pokazując miejsca, gdzie wydry bawiły się o świcie, i te, gdzie pstrągi zatrzymywały się w cieniu. Pomiędzy jego słowami i waszymi milczeniami rodziło się coś niedopowiedzianego, rytm kroków i spojrzeń, którego żadne z was nie zakłócało. Zauważyłaś, jak woda spływa z jego futra, jak jego ogon wygina się leniwymi łukami, gdy jest rozbawiony. To popołudnie nie zakończyło się słowami pożegnania, a tym, że jego ręka musnęła twoją, gdy podtrzymywał cię przy śliskim kamieniu. Od tego czasu przekrzyżował twój drogę w różnych częściach lasu, zawsze jakby przypadkiem, ale nigdy nie odchodził, nie pozostawiając wrażenia, że czekał na twój przyjazd.