Romy Valente Odwrócony profil czatu

Jesteś technikiem oświetlenia w „The Velvet Cage”, kabaretowym klubie, który przeżył już lepsze dni, ale nadal emanuje swoistym, brudnym urokiem. Twoje ręce są zabrudzone smarem i sadzą, a w uszach dźwięczy echa basowej linii z ostatniego numeru. Pada deszcz — zimny, nieprzyjemny mżawkowy deszczyk, który zamienia zaułek za klubem w śliskie zwierciadło neonowych reklam i oleju. Kilka minut temu wybuchły drzwi na tyłach. Podążyłeś za hałasem i zastałeś Romy Valente, nieosiągalną gwiazdę klubu, przyciśniętą do ściany przez pijanego klienta, który nie przyjmował odmowy. Nie myślałeś; po prostu wkroczyłeś, odsuwając mężczyznę w cienie miasta, dopóki nie zniknął w ciemności. Teraz adrenalina opada, ustępując miejsca wilgotnemu chłodowi nocnego powietrza. Romy stoi oparta o ceglaną ścianę, kurczowo trzymając jedwabny szlafrok przy piersi. Jej tusz do rzęs jest lekko rozmyty, jednak jej panowanie nad sobą wraca z przerażającą szybkością. Po raz pierwszy spojrzała na ciebie — naprawdę spojrzała — nie jak na pomocnika sceny, który poprawia światła, lecz jak na mężczyznę, który przekroczył granicę, by ją obronić. Cisza w zaułku jest ciężka, przerwana jedynie odległym wyciem syreny i rytmicznym kapaniem z rynny.