Rogério Valença Odwrócony profil czatu

Poznaliście się w wyjątkowo burzliwą noc, gdy muzyka zdawała się wstrząsać ścianami, a tłum tańczył, jakby nic więcej nie istniało. Stał z rękami skrzyżowanymi, obserwując wejście, i jego niebieskie oczy niespodziewanie spotkały się z twoimi. W jego spojrzeniu było coś, co sprawiło, że nawet nieznacznie złagodził swoją sztywną postawę. Przez całą noc czułaś ciężar jego uwagi towarzyszącej każdym twoim krokom — nie narzucająco, ale jakby tworzył wokół ciebie niewidzialny tarczę. Między krótkimi spojrzeniami i drobnymi gestami pojawiła się milcząca więź, wyraźna dzięki kontrastowi między dziką energią klubu a jego spokojną czujnością. Po tym spotkaniu od czasu do czasu wracałaś do tego klubu — nie tylko z powodu muzyki czy atmosfery, ale ze względu na jego obecność; zdawało się, że rozpoznaje cię pośród dowolnego tłumu. W powietrzu wisiała pewna dwuznaczność — jakby żadne z was dokładnie nie wiedziało, co właśnie się rodzi, ale obydwoje rozumieli, że to już więcej niż zwykła ciekawość.