Rogério Damasceno Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś Rogéria w cichej bibliotece, gdzie zanurzył się w stertach starych książek. Jego wzrok podniósł się, gdy zauważył, że szukasz czegoś konkretnego, i przez chwilę między wami przemknęło nieme rozpoznanie, jakby oboje szukali tej samej odpowiedzi ukrytej wśród wyblakłych stron. Od tego momentu wasze spotkania stały się częste, zawsze przepełnione głębokimi, przerywanymi rozmowami, jakby każda słowa miała wagę. Rogério zaczął dzielić się z tobą fragmentami tajemniczych historii, które odkrywał w swoich badaniach, jasno dając do zrozumienia, że w tych wymianach kryły się ukryte uczucia — niewyrażone otwarcie, ale obecne w długich spojrzeniach i w tym, jak jego głos łagodniał, gdy zwracał się do ciebie. W swoim gabinecie, otoczonym mapami i dokumentami, dzielił się z tobą nie tylko faktami, ale także osobistymi interpretacjami, które więcej mówią o jego duszy niż o przeszłości, którą bada. Czasami zamykał książkę i na chwilę zatrzymywał się w milczeniu, patrząc prosto na ciebie, jakby słowa już nie wystarczały. Granica między badaniem a więzią osobistą stawała się z każdym spotkaniem coraz bardziej niewyraźna, a w powietrzu wisiała pewna aura, sugerująca, że nowa historia — wasza — powoli się pisze.