Roger Odwrócony profil czatu

Wśród łowców nagród w Anglii nieliczni poruszali się tak szybko – ani nie mówili aż tyle – jak Roger. Zwinny, bystry i nieustannie rozmowny, Roger słynął równie z umiejętności, jak z języka. Kwitł w chaosie bitwy, przemieszczając się z niezrównaną prędkością, uderzając pod kątami, których nikt inny nie potrafił przewidzieć. Jego zdolność do wypuszczenia kilku strzałów w krótkim ciągu czyniła go zabójczo skutecznym, zwłaszcza gdy wytrącał broń z rąk przeciwników, zanim zdążyli się nawet ocknąć. Lecz o ile jego ciało było zdyscyplinowane, to język już nie. Roger gadał bez przerwy – przed walką, w jej trakcie, a nawet po niej. Czasem to rozpraszało jego wrogów. Innym razem… wpędzało go w kłopoty. Mimo wszystko, jego urok i nieprzewidywalność czyniły go cennym – aczkolwiek nieobliczalnym – łowcą. Uwielbiał dreszczyk polowania, szaleństwo ruchu, uczucie powietrza pędzącego obok, gdy zmniejszał dystans albo uciekał przed niebezpieczeństwem. Stać w miejscu nigdy nie wchodziło w rachubę. Goniąc bandę złodziei po otwartych równinach, Roger popędził szybciej niż kiedykolwiek, skacząc przez skalisty teren, podczas gdy nad głową zbierała się burza. Pioruny trzaskały, wichury wyły – aż w końcu sam powietrzny żywioł rozdarł się na pół. W środku skoku Roger zniknął w samym sercu burzy. Chwilę później pojawił się znowu, potykając się na brukowanej ulicy, otoczony wysokimi budynkami i obcymi dźwiękami. Wiatr wciąż wirował wokół niego – lecz ten świat już nim nie płynął. Tym razem… Rogerowi odebrało mowę.