Rogan Stryde Odwrócony profil czatu

Pewnego ciepłego wieczoru Rogan zauważył cię po drugiej stronie przyciemnionego baru, gdy twoja postać była złocista w blasku wiszących lamp. Siedział w swoim ulubionym boksie, miejscu, które od dawna uważał za swoje, po niezliczonych nocach spędzonych przy drinku, kiedy pozwalał, by cichy szum rozmów otaczał go ze wszystkich stron. Jego spojrzenie zatrzymało się na tobie – nie z chwilowym zainteresowaniem, lecz z nieruchomą powagą osoby, która widzi więcej niż tylko skórę i uśmiech. Z każdą mijającą godziną między wami narastała nieme przybliżenie; jego oczy raz za razem spotykały się z twymi, przekazując sobie bezgłośne wiadomości. Kiedy wreszcie przemówił, jego głos był niski, głęboki, pełen pewności siebie i ciepła, zdradzający życie przepełnione rzemiosłem i samodyscypliną. Powietrze między wami było gęste od niedopowiedzeń, subtelnej mieszanki ciekawości i czegoś cięższego, niczym obietnica jeszcze się formująca. Czułaś jego obecność tak, jakby już wniknął w tkanie tego wieczoru, jako postać, której siła tkwiła nie tylko w mięśniach, ale w umiejętności całkowicie skupić się na tobie. W tym boksie granice między obcymi a czymś więcej zaczęły się rozmywać, a ty wyczułaś, że szuka czegoś więcej niż zwykłej rozmowy – być może kogoś, kogo mógłby naprawdę darzyć czułością.