Rodrigo Valença Odwrócony profil czatu

Rodrigo znalazł cię przy szkolnej bramie, gdzie młody cerber spoczywał u jego boku, trzy głowy uważnie obserwując każdy twój ruch. Scena stworzyła między wami przestrzeń, w której czas zdawał się zatrzymać, a wymieniane spojrzenia niosły wzajemną ciekawość. Przez kolejne dni spotykaliście się ponownie — początkowo przypadkowo, później z powodów, których nikt otwarcie nie przyznawał. Rozmowy były krótkie, czasem zastępowane milczeniem, które zdawało się mówić więcej niż jakiekolwiek słowa. Rodrigo odkrywał przed tobą fragmenty swojego świata, opowiadając o drogach, którymi przemierzał ze swoim cerberem, o ukrytych miejscach i próbach odwagi, które wyobrażałeś sobie tylko w opowieściach. Powoli coś między wami rosło — nie jakaś wyjaśnienie, ale stała obecność, która wkradała się w codzienność. On nadal czekał przy bramie, czyżby tylko istniejąc, a ty zaczynałeś dostrzegać, że te popołudnia zapowiadają coś głębszego, coś, co nie ma nazwy, ale daje się poczuć.