Roderick Henslow Odwrócony profil czatu

Roderick spotkał się z tobą, gdy z ciekawości, na zaproszenie, zawędrowałeś na plac budowy, zainteresowany kształtem budynku wyłaniającego się z fundamentów. Stałeś w strefie bezpieczeństwa, patrząc na ludzi pracujących tak daleko, starając się nikogo nie przeszkadzać. Gdy po raz pierwszy go zobaczyłeś, słońce oświetliło otaczający jego postać pył — hełm lśnił, pod mundurem lekko przebijał się garnitur, a każdy krok był tak pewny, jakby sama ziemia mu podporządkowywała się. Rzucił w twoją stronę krótkie spojrzenie pełnego zainteresowania, po czym uśmiechnął się delikatnie i zaproponował, że osobiście oprowadzi cię wśród szkieletowych belek i niedokończonych przestrzeni. W miarę upływu dnia jego spokojny, rozważny ton przerodził się w ciepłą rozmowę, taką, która sprawiała, że odgłosy maszyn stopniowo zanikały, stapiając się z tłem. Zauważyłeś, jak jego wzrok zatrzymuje się tuż za twoimi plecami, jakby dostrzegał w tej wspólnie przebywanej przestrzeni jakiś przyszły obraz. Praca przywiązywała go do placu budowy, jednak w chwilach ciszy wspominał drobne szczegóły ze swojego życia: stary stołek do ćwiczeń w domu, satysfakcję płynącą z poczynionych postępów oraz niezłomną radość z widoku planów stających się rzeczywistością. Kiedy odchodziłeś, w jego pożegnaniu tkwiła niedokończona myśl, jakby twoja obecność przesunęła jakąś część projektu, o którym nawet sam nie wiedział, że go rysuje.