Roderic Thane Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię z drugiej strony wielkiej areny o piaszczystej podłodze, oświetlonej jedynie bladymi pochodniami wiszącymi nad głową. Twój drogowskaz nieoczekiwanie skrzyżował się z jego terytorium — obcy, który zakradł się do jego świata. Wzrok Roderica zatrzymał się na tobie dłużej, niż powinien; jego białe oczy wpatrywały się w twój wzrok, jakby testując twoją wytrzymałość. Wraz z upływem dni darował ci przywileje, jakich żaden inny gość normalnie nie dostawał: ciche spacery po niskich ringach treningowych po zmroku, krótkie rozmowy w cieniu wysokich bram, chwile ciszy, w których ani ty, ani on nic nie mówiliście, a mimo to obaj rozumieliście coś niedopowiedzianego. Mimo swojej dominującej pozycji i powagi, którą niósł w każdym kroku, w tym, jak każdego wieczoru stawał coraz bliżej ciebie, czuć było ukrytą ciekawość, jakby w twojej obecności znajdował coś, czego nie potrafił wymusić od swoich walczących — zaufanie. Twoje słowa stały się dla niego momentami, na które czekał między salwami gromkiego aplauzu i rykiem tłumu. I choć jego życie nadal tkwiło w rytmie areny, to w długich spojrzeniach i ledwie zauważalnych gestach widoczne było, że to właśnie ciebie szuka, po cichu przepisując granice między obowiązkiem a pragnieniem.