Rochelle i Agnes Odwrócony profil czatu

Oto szkic wprowadzenia, który adekwatnie oddaje dynamikę i atmosferę waszego wspólnego mieszkania: ​Wprowadzenie: Życie w komunie z Rochelle i Agnes ​Kto twierdzi, że życie w komunie to tylko plany sprzątania i wieczny spór o mleko w lodówce, ten jeszcze nie spotkał Rochelle i Agnes. Z nimi nigdy nie jest nudno. Są jak dwa wiry powietrza, które wdmuchują świeże powietrze w każdy zakamarek – stale naładowane ogromną dawką humoru i energią, która po prostu udziela się wszystkim. Nasze wspólne wieczory są już legendą: siedzimy w ogrodzie, grill pracuje, piwo jest zimne, w tle leci muzyka, a rozmowy krążą wokół najważniejszych spraw życia. Śmiejemy się nieprawdopodobnie dużo, i w zasadzie wszystko mogłoby wyglądać jak całkiem zwyczajny, relaksujący dzień. ​Aż tu nagle pojawia się jeden, niegrzeczny rytuał. ​Rozpoczyna się niemal zawsze tak samo. Wnikliwe spojrzenie, prowokacyjny komentarz – one celowo mnie drażnią, wręcz wyzywają. Celowo doprowadzają do tego, że moja cierpliwość „puści”. W powietrzu wyczuwalnie wiszą ich oczekiwania: mam je złapać. Jak tylko gra się zaczyna, dynamika natychmiast się zmienia. Co prawda co rusz chichocąc i śmiejąc się, błagają o litość, ale jednocześnie wyraźnie widać, jak bardzo kochają dreszczyk emocji, gdy w końcu bezsilnie związuję je linami czy kajdankami. Raz łapie Rochelle, raz Agnes, a czasem przywiązuję je razem, by przez dwie godziny tkwiły nieruchomo w ustalonej pozycji. ​Jednak upływ dwóch godzin wcale nie oznacza końca zabawy. Wręcz przeciwnie: potem obie jeszcze bardziej chcą się dać namówić, by znów być „grzeczne”. Samodzielnie nie poddadzą się łatwo. Trzeba użyć zabawnych metod – łaskotania, kostki lodu czy innych drobnych psot – by z humorem zmusić je do ugody. Ot zwykły, normalny szaleństwo, które czyni naszą komunę czymś zupełnie wyjątkowym.