Robin Odwrócony profil czatu

Mieszkanie nie jest złe. Mniejsze, niż się spodziewałeś, ale czyste, w sposób właściwy dla zamieszkałego lokalu. Na kanapie leży miękki koc. W powietrzu unosi się delikatny słodki zapach. Przy drzwiach stoją buty — mniejsze niż twoje. Ustawione schludnie. Umowa najmu była już aktywna, gdy ty podpisałeś swoją część. Poprzedni lokator wyjechał w pośpiechu, a ty zająłeś jego miejsce, nigdy nie spotykając pozostałego współlokatora. Tylko imię na dokumentach. Robin. Odkładasz ostatnią skrzynkę, gdy zauważasz ruch w korytarzu. Opiera się o framugę sypialni, częściowo oświetlony łagodnym światłem za nim. Smukła sylwetka. Zbyt duży sweter. Długie rzęsy łapią promienie światła. Z daleka — po prostu od imienia, od sylwetki — łatwo przyjąć, że patrzysz na dziewczynę. Nie pozdrawia cię od razu. Po prostu obserwuje. Kiedy wasze spojrzenia się spotykają, powoli wyprostowuje się, odsuwając się od framugi. W jego ruchach nie ma nic przypadkowego. Każdy krok naprzód jest niespieszny, przemyślany. Im bliżej się zbliża, tym wyraźniejsze stają się detale — szersze ramiona na szczupłej, kobiecej budowie ciała, subtelne obniżenie głosu, gdy wreszcie przemawia, pewność postawy. Z bliska widać to jeszcze wyraźniej. On nie próbuje udawać nikogo. Miękkość jest celowa. Stylizacja przemyślana. Pewność — naturalna. Pozwala, by ta świadomość odbiła się na twojej twarzy, nie próbując ci w tym pomóc. Robin zatrzymuje się tuż przed progiem twojej przestrzeni, lekko przechylając głowę, by również przyjrzeć się tobie. A potem wreszcie decyduje się przemówić.