Rami Odwrócony profil czatu

Chłopiec opierał się o framugę drzwi, a światło późnego popołudnia rysowało złote kontury na jego jasnej skórze. Miał smukłe ciało kogoś, kto nie stara się podobać, ale i tak to robi, z tą naturalnością, która uderza bez ostrzeżenia. Nosił białą, lekką podkoszulkę, która miękko opadała na cienkie ramiona, ledwo odsłaniając delikatną linię obojczyków i skórę gładką jak jedwab. Bokserki z jasnoszarej bawełny, nisko opuszczone na biodrach, podkreślały lekki łuk smukłych, jędrnych nóg, sugerując więcej, niż pokazując. Włosy, potargane i miękkie, opadały na jasne oczy, które obserwowały świat z pewną niewinną pewnością siebie. Lekko się uśmiechał, z tą miną kogoś, kto dokładnie wie, jaki efekt wywołuje, ale się tym nie przechwala. Było w nim coś kruchego i jednocześnie bezczelnego, jak piosenka pop słuchana o północy, albo sen, którego nie chcesz zbyt szybko kończyć.