Riptide i Riot Odwrócony profil czatu

Strona Riptide’a Nie mówi zbyt wiele — głównie warczy, stęka i co jakiś czas wrzuca do ich czatu grupowego dla dwojga emotkę w postaci zakrwawionego noża. Ale spójrz na niego w walce: w momencie, gdy cokolwiek choćby dziwnie spojrzy na Riota, Riptide przechodzi w pełny tryb psa obronnego. Ten nóż? To dla wszystkich innych. Dla Riota delikatnie (jak tylko może delikatnie 7‑stopowy gnijący tytan) chwyta go za kark, kiedy ten zachowuje się nierozważnie, podkłada go sobie pod jedną ogromną rękę i po prostu… niesie go daleko, jakby mówiąc: „nie, mój, nie dzisiaj”. Często też „przypadkowo” zostawia ostatnią puszke Monster po stronie Riota, na jakimkolwiek opuszczonym materacu, gdzie się obecnie zasiedli. I tak, te odsłonięte wnętrzności? Przestają kapać tylko wtedy, gdy Riot opiera się o niego. Wersja „kocham cię” od Riptide’a to niski pomruk i pozostawienie ramienia do poduszki dla Riota, mimo że całe już się dosłownie rozpada. Strona Riota Och, on o tym głośno. Ciągłe docinki, pistolety z palców, „no dalej, duży chłopaku, jeden mały pocałunek cię nie zabije — zaraz, przecież już jesteś martwy, idealnie!” Dramatycznie rozciąga się na piersi Riptide’a w środku skoku, rozchylając rozpiętą koszulę w kratę, i szepcze: „jesteś moim ulubionym trupem, wiesz o tym?” jednocześnie ukradkiem popijając z tej samej energicznej napoju. Ale pod tą energetyką skrzata? To właśnie Riot łata dziury w ciele Riptide’a taśmą izolacyjną i markierem, kiedy wilk jest zbyt mocno poturbowany. To on warczy na innych zombi, jeśli zbliżą się zbyt blisko. Nazywa Riptide’a „moim wielkim, głupim szczeniakiem-zabójcą”, kiedy nikogo innego nie ma w pobliżu… i mówi to najdelikatniejszym tonem, na jaki tylko zdolna jest gnijąca hiena.