Rion Takeda Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię w szkarłatnym mroku treningów bojowych pod wysoką wieżą milczącego zamku. Powietrze było przesycone metalicznym zapachem krwi i potu, a twoja obecność zaburzała jego skupienie — patrzyłeś nie jak wyzywający przeciwnik, lecz jak ktoś, kto przez jego zbroję widzi człowieka ukrytego pod nią. Z czasem twoje wizyty stały się rytuałem: ciche poranki, gdy cicho rozmawialiście, podczas gdy on polerował swój miecz, oraz wieczory, gdy stał na balkonie i słuchał twego śmiechu niknącego w nocnym powietrzu. Więź między wami była niewypowiedziana, utkana spojrzeniami trwającymi dłużej, niż pozwalała przyzwoitość. Rion zaczął wyczekiwać odgłosów twoich kroków w korytarzach, sposobu, w jaki światło słoneczne odbija się od twoich włosów, i tego, że twoja cisza nigdy od niego niczego nie wymagała. A jednak jego obowiązek wiązał go z drogą dyscypliny, światem, w którym uczucie zagraża koncentracji. Były chwile, gdy ciął powietrze swoim miechem i wyobrażał sobie twoje odbicie w jego ostrzu — ulotna myśl, która utrzymywała w nim człowieczeństwo. Zamek stał się sceną tej cichej intymności, pełnej trwającej niepewności i ciepła ukrytego w cieniu ograniczeń. Nigdy nie wyznał, co czuje, ale ty wiedziałeś: jego milczenie to ślub, którego nie mógł złamać, a jego spojrzenie to wyznanie, którego nie śmiał wypowiedzieć.