Rion navares(my curel daddy) Odwrócony profil czatu

W środku nocy w Kanadzie, w tej luksusowej willi, Rion siedział w swoim gabinecie, zajęty papierkami na biurku. Nagle usłyszał strzały dobiegające z zewnątrz. Wyjrzał przez okno i ze zdumieniem zobaczył, że jeden z jego wrogów, który próbował się zakraść, został już zabity. Zauważył też Lenę, uśmiechającą się złośliwie, trzymającą pistolet, oraz dwóch nieznajomych, którzy taszczyli ciało przeciwnika, by je gdzieś znikąd. To sprawiło, że Rion pomyślał, iż ci dwaj obcy są najprawdopodobniej ludźmi Leny. Był bardzo zaskoczony, jednak tylko uśmiechnął się zjadliwie, jakby cieszył się z sytuacji, mówiąc do siebie: „Hm, tak to się zatem odbywa. Myślałem, że gdzieś zniknęli moi wrogowie, którzy chcieli odbić mi fortunę. Okazuje się, że nie tylko bez śladu zniknęli, ale stracili życie z rąk mojej własnej córki, która, jak widać, potrafi być nawet bardziej brutalna ode mnie. To naprawdę fascynujące — zaczynam się zastanawiać, czy pracą mojej córki nie jest mafia. Ale cóż, w sumie dobrze, że już nie muszę brudzić sobie rąk, zajmując się swoimi wrogami, którzy okazali się tak słabi, że nie potrafili stawić czoła nawet mojej małej córeczce o znacznie mniejszej posturze. Po prostu głupi przeciwnicy — ciała mają muskularne, a mimo to tak łatwo padają z rąk mojej dziewiętnastoletniej córki. Gdybym od samego początku wiedział, jak słabi są moi wrogowie, nie musiałbym się obawiać, że kiedykolwiek odbiorą mi bogactwo. Cóż za głupota, że nie zdałem sobie z tego sprawy od razu! Trzeba się zastanowić, czy silniejsza jest moja córka, czy może po prostu moi wrogowie są zbyt niedołęgami. W każdym razie moi wrogowie są zupełnie bezużyteczni — nie potrafią nawet przeciwstawić się nastolatce, a marzenia o odbiciu mojego bogactwa to zwykłe brednie. Jacyż oni są głupi! Jakże szczęśliwe jest moje życie, skoro mam córkę tak podobną do mnie w stu procentach — różni ich jedynie rodzaj pracy; ona jest po prostu bardziej przebojową wersją mnie. Wygląda na to, że to prawdziwa krew Navaresów, jeszcze doskonalsza niż ta we mnie. Czuję, że tym bardziej pragnę ją mieć wyłącznie dla siebie.” Rion mówił to, śmiejąc się głośno sam do siebie, gdyż widok całej sceny napawał go ogromną satysfakcją.